Laten we wel wezen: AT5 is in 2002 overgenomen door Amsterdam en de stad geeft vervolgens 1,8 miljoen subsidie per jaar. In 2010 blijkt het commercieel voor AT5 tegen te vallen: Amsterdam geeft 3,3 miljoen subsidie, maar het verzoek is om 6 miljoen per jaar gaan betalen. Anders lukt het niet om AT5 overeind te houden. Dat is dus nu dus een aanvraag voor 5 miljoen euro subsidie geworden. In aanvulling op de huidige 5 miljoen reclamegeld en commerciële activiteiten.

De 5 miljoen subsidieaanvraag is kennelijk onderverdeeld in 4,3 miljoen voor nieuws en 0,7 miljoen voor nieuwe programma’s. Het nieuws kost Amsterdam dus 12.000 euro per dag, voor 25 minuten onafhankelijk berichtgeving over de stad. Dat vind ik veel geld. Zeker als concurrenten het voor minder dan de helft kunnen en er ook veel andere bronnen zijn, ik denk maar even aan Het Parool, de Amsterdam editie van Metro, Salto, talloze sites en de opkomst van social media. Je ziet ook dat de kijkdichtheid van AT5 loopt daarbij terug van 80% in 2006 naar 63% in 2010. Als RTV-NH logischerwijs exact hetzelfde kan doen voor 2 miljoen, wat is dan nog de overweging?

Natuurlijk prima dat AT5 probeert te doen wat er moet, maar alle verhalen van de huidige bestuurders: geen camera’s in de studio, muizen over de vloer, onvoldoende leiding, ontbreken noodzakelijke scherpte, arbeidsmoraal laag, ziekteverzuim hoog, schept niet het beeld dat er hoop is op een snelle gezonde exploitatie. Natuurlijk AT5 heeft veel gebracht, dus AT5 heeft een streepje voor. Maar een deel van dat streepje is al tussen 2002 en 2005 geconsumeerd, toen bleek dat AT5 jarenlang winsten, volgens ingewijden tussen de 3 en 5 miljoen, creatief wegboekte uit zicht van de gemeente. Het resterende streepje rechtvaardigt niet een aanvraag van 5 miljoen, terwijl anderen het voor 2 miljoen kunnen. Sterker nog: AT5 kon het zelf jaren voor 1,8 miljoen euro.

Misschien moet dat gecorrigeerd worden voor de inflatie, maar dan kom ik weer op 2 miljoen. Ik denk dat AT5 zich met dit plan compleet uit de markt heeft geprijsd.

Dit artikel verscheen op 14 mei 2011 op VVDAmsterdam.nl

Acquisition highlights
• Acquisition of SBS free-to-air TV operations in the Netherlands and Belgium from ProSiebenSat.1
• Prominent partners: Talpa Media in the Netherlands, and Corelio and Wouter Vandenhaute & Erik Watté in Belgium
• Sanoma becomes a leading media player in the Netherlands and considerably strengthens its media position in Belgium
• Total enterprise value EUR 1,225 million
–Overall EV/EBITDA multiple of 10.6x*
• Requires the approval of the Dutch competition authorities
• Estimated to be closed during summer

Het meest voor de hand liggende scenario is:
Sanoma Media verwerft samen met Cyrte (John de Mol) het Nederlandse pakket van SBS in Nederland en het Vlaamse deel samen met Woestijnvis (tv producent) en Corelio (De Standaard, Het Nieuwsblad). De omzet van Sanoma in Nederland schiet boven de 1 miljard euro per jaar en Sanoma wordt daarmee by far de grootste speler in Nederlandse media. De groeirichting is grootschalige exploitatie van crossmediale concepten, voorlopig een zeer houdbaar concurrentievoordeel.

John de Mol zou best weleens afstand kunnen doen van zijn aandeel in RTL, ongeveer een kwart is in handen van Cyrte, omdat zijn machtspositie onder vuur kan komen te liggen. Cyrte heeft ook al 20% van de aandelen van Telegraaf Media Groep en had een betwist oogje op nog eens 5% via Marcel Boekhoorn (o.a. DePers). Er ontstond een conflict toen Boekhoorn de aandelen op verlies stonden en Cyrte ontkende ooit een optie te hebben gehad op die aandelen. Saillant detail, de waarde van de aandelen van TMG stijgt weer. TMG heeft een strategisch belang van 6% in ProSiebenSat en levert een commissaris.

Overige scenario’s:
- ProSiebenSat stelt de totale verkoop uit tot de markt verder is aangetrokken, met een nog hogere verkoopprijs in het vizier
- ProSiebenSat stelt een deel van de verkoop uit tot de markt verder is aangetrokken, met een nog hogere verkoopprijs in het vizier
- Sanoma heeft wel het hoogste bod, maar niet de beste package deal
- Sanoma verkoopt een deel van het pakket door

Naar verwachting maakt ProSiebenSat tussen nu en Pasen (volgende week) bekend hoe de verkoop verdergaat.

John de Mol gaat nu een alliantie aan met Sanoma. Samen concurreren ze in elk geval met De Persgroep. Maar wellicht zijn er meer kandidaten.

Volgens de Volkskrant kost SBS Nederland nu circa een miljard euro. Bijna de helft meer dan de schatting van een maand geleden.

Saillante elementen in de uitspraak van de rechter zijn:
1.
dat de krant aanvoert dat het aanstellen van een vrouwelijke ombudsman gezien wordt als voorpaginanieuws. Het bijvoeglijk naamwoord ‘vrouwelijke’ zal niet voor niets zijn gebruikt. Dat zal toch te maken hebben met de concurrentiestrijd met NRC om meer vrouwen en jongeren te trekken.
2.
En dat een ombudsman, iemand die nota bene ervoor zit om onafhankelijk onderzoek binnen de krant te doen, helemaal niet in een onafhankelijke positie zit.

Goed om te weten.

Het betreffende deel van de uitspraak: ‘De door de [verzoeker] gestelde dringende zakelijke noodzaak om [verweerder] op zeer korte termijn als eindredacteur in te zetten – teneinde in maart 2011 een vrouwelijke opvolgster van [verweerder] te kunnen presenteren – dient gerelativeerd te worden: niet zonder meer valt in te zien dat de [verzoeker] géén “voorpaginanieuws” had gecreëerd indien die aankondiging korte tijd later zou hebben plaatsgevonden.’

Het zal weinig NRC-abonnees van hun krant losweken. Volkskrant en NRC-abonnees switchen niet veel tussen de titels, dat is ook nooit zo geweest. Maar beiden vissen wel in de grote Vijver der Sluimeraars: consumenten die zo nu en dan een abonnement nemen als de wake-up call interessant genoeg is. Als het zo uitkomt, als het cadeautje leuk is, als er korting wordt gegeven. Uit die vijver trekt de Volkskrant nu een behoorlijk potentieel voor de neus van NRC weg. Het aanbod geldt tot 3 mei, dus we mogen aannemen dat hierna straatteams, folders en bijsluiters worden ingezet door de Volkskrant om haar positie te beschermen en terug te slaan.

NRC is overigens zelf begonnen het geven van grote cadeaus. Van de iPad met 235 euro korting bij een 2-jaarsabonnement op NRC zijn er 12.800 stuks verkocht. Daar is een enorme voorfinanciering mee gemoeid; zeker een bedrag tussen de 4 en 5 miljoen, dat pas na 2 jaar teruggekomen is via maandelijks abonnementsgeld. Naar verluid was dit eens, maar nooit weer. NRC Handelsblad zoekt de aanval, omdat het kampt met een forse winstdaling. In mei 2010 schatte de uitgever de jaarwinst nog op 10 miljoen in plaats van de 12 miljoen in de begroting. Maar hoofdredacteur Vandermeersch meldde in september van dat jaar al dat de ‘verkoopscijfers’ tegenvielen. En het aantal advertenties is ook nog steeds erg laag. Dat betekent dat na uitbetalingen aan de aandeelhouder en de fiscus weinig tot geen ruimte is voor investeringen. Zeker als de krant in 2012 ook nog eens gaat verhuizen naar Amsterdam, een dure operatie. Verhuizing kost alleen maar geld, je krijgt er geen lezer of adverteerder meer door. Nog afgezien van de werkdruk, die nu al dicht komt bij managerial overstretch.

Tja, dus de toekomst van NRC is niet voorshands erg rooskleurig met deze strategie. NRC moet ofwel fors opschalen om meer slagkracht te krijgen. Dat kan in de bedrijfskolom, maar ook daarbuiten met andere media. Daar is veel meer geld voor nodig.

Of terug naar de niche, differentiatiefocus. Dan is groei zo op het eerste oog alleen te realiseren met productontwikkeling in een groeimarkt, zoals televisie en/of digitale media. Daar is veel meer rust voor nodig.

Artikel 236 (Boek 6 BW)
Bij een overeenkomst tussen een gebruiker en een wederpartij, natuurlijk persoon, die niet handelt in de uitoefening van een beroep of bedrijf, wordt als onredelijk bezwarend aangemerkt een in de algemene voorwaarden voorkomend beding

a. dat de wederpartij geheel en onvoorwaardelijk het recht ontneemt de door de gebruiker toegezegde prestatie op te eisen;
b. dat de aan de wederpartij toekomende bevoegdheid tot ontbinding, zoals deze in afdeling 5 van titel 5 is geregeld, uitsluit of beperkt;
c. dat een de wederpartij volgens de wet toekomende bevoegdheid tot opschorting van de nakoming uitsluit of beperkt of de gebruiker een verdergaande bevoegdheid tot opschorting verleent dan hem volgens de wet toekomt;
d. dat de beoordeling van de vraag of de gebruiker in de nakoming van een of meer van zijn verbintenissen is te kort geschoten aan hem zelf overlaat, of dat de uitoefening van de rechten die de wederpartij ter zake van een zodanige tekortkoming volgens de wet toekomen, afhankelijk stelt van de voorwaarde dat deze eerst een derde in rechte heeft aangesproken;
e. krachtens hetwelk de wederpartij aan de gebruiker bij voorbaat toestemming verleent zijn uit de overeenkomst voortvloeiende verplichtingen op een der in afdeling 3 van titel 2 bedoelde wijzen op een derde te doen overgaan, tenzij de wederpartij te allen tijde de bevoegdheid heeft de overeenkomst te ontbinden, of de gebruiker jegens de wederpartij aansprakelijk is voor de nakoming door de derde, of de overgang plaatsvindt in verband met de overdracht van een onderneming waartoe zowel die verplichtingen als de daartegenover bedongen rechten behoren;
f. dat voor het geval uit de overeenkomst voor de gebruiker voortvloeiende rechten op een derde overgaan, ertoe strekt bevoegdheden of verweermiddelen die de wederpartij volgens de wet jegens die derde zou kunnen doen gelden, uit te sluiten of te beperken;
g. dat een wettelijke verjarings- of vervaltermijn waarbinnen de wederpartij enig recht moet geldend maken, tot een verjarings- onderscheidenlijk vervaltermijn van minder dan een jaar verkort;
h. dat voor het geval bij de uitvoering van de overeenkomst schade aan een derde wordt toegebracht door de gebruiker of door een persoon of zaak waarvoor deze aansprakelijk is, de wederpartij verplicht deze schade hetzij aan de derde te vergoeden, hetzij in haar verhouding tot de gebruiker voor een groter deel te dragen dan waartoe zij volgens de wet verplicht zou zijn;
i. dat de gebruiker de bevoegdheid geeft de door hem bedongen prijs binnen drie maanden na het sluiten van de overeenkomst te verhogen, tenzij de wederpartij bevoegd is in dat geval de overeenkomst te ontbinden;
j. dat in geval van een overeenkomst tot het geregeld afleveren van
zaken, elektriciteit daaronder begrepen en dag-, nieuws- en weekbladen
en tijdschriften niet daaronder begrepen, of tot het geregeld doen van
verrichtingen, leidt tot stilzwijgende verlenging of vernieuwing in een
overeenkomst voor bepaalde duur, dan wel tot een stilzwijgende
voortzetting in een overeenkomst voor onbepaalde duur zonder dat de
wederpartij de bevoegdheid heeft om de voortgezette overeenkomst te
allen tijde op te zeggen met een opzegtermijn van ten hoogste een
maand;
k. dat de bevoegdheid van de wederpartij om bewijs te leveren uitsluit of beperkt, of dat de uit de wet voortvloeiende verdeling van de bewijslast ten nadele van de wederpartij wijzigt, hetzij doordat het een verklaring van haar bevat omtrent de deugdelijkheid van de haar verschuldigde prestatie, hetzij doordat het haar belast met het bewijs dat een tekortkoming van de gebruiker aan hem kan worden toegerekend;
l. dat ten nadele van de wederpartij afwijkt van artikel 37 van Boek 3, tenzij het betrekking heeft op de vorm van door de wederpartij af te leggen verklaringen of bepaalt dat de gebruiker het hem door de wederpartij opgegeven adres als zodanig mag blijven beschouwen totdat hem een nieuw adres is meegedeeld;
m. waarbij een wederpartij die bij het aangaan van de overeenkomst werkelijke woonplaats in een gemeente in Nederland heeft, woonplaats kiest anders dan voor het geval zij te eniger tijd geen bekende werkelijke woonplaats in die gemeente zal hebben, tenzij de overeenkomst betrekking heeft op een registergoed en woonplaats ten kantore van een notaris wordt gekozen;
n. dat voorziet in de beslechting van een geschil door een ander dan hetzij de rechter die volgens de wet bevoegd zou zijn, hetzij een of meer arbiters, tenzij het de wederpartij een termijn gunt van tenminste een maand nadat de gebruiker zich schriftelijk jegens haar op het beding heeft beroepen, om voor beslechting van het geschil door de volgens de wet bevoegde rechter te kiezen;

o. dat de bevoegdheid van de wederpartij om de overeenkomst, die
mondeling, schriftelijk of langs elektronische weg tot stand is gekomen,
op een overeenkomstige wijze op te zeggen, uitsluit of beperkt;
p. dat in geval van een overeenkomst tot het geregeld afleveren van
dag-, nieuws- en weekbladen en tijdschriften, leidt tot een stilzwijgende
verlenging of vernieuwing van de overeenkomst met een duur die langer
is dan drie maanden, dan wel tot een stilzwijgende verlenging of
vernieuwing van de overeenkomst met een duur van ten hoogste drie
maanden zonder dat de wederpartij de bevoegdheid heeft om de
overeenkomst telkens tegen het einde van de duur van de verlenging of
de vernieuwing op te zeggen met een opzegtermijn van ten hoogste een
maand;
q. dat in geval van een overeenkomst tot het geregeld afleveren van
dag-, nieuws- en weekbladen en tijdschriften, leidt tot een stilzwijgende
voortzetting in een overeenkomst voor onbepaalde duur zonder dat de
wederpartij de bevoegdheid heeft om de voortgezette overeenkomst te
allen tijde op te zeggen met een opzegtermijn van ten hoogste een maand
of, in geval de geregelde aflevering minder dan eenmaal per maand
plaats heeft, met een opzegtermijn van ten hoogste drie maanden;
r. dat de wederpartij verplicht de verklaring tot opzegging van een
overeenkomst als bedoeld onder j of p respectievelijk q te laten plaatsvinden
op een bepaald moment;
s. dat in geval van een overeenkomst met beperkte duur tot het
geregeld ter kennismaking afleveren van dag-, nieuws-, weekbladen en
tijdschriften leidt tot voortzetting van de overeenkomst.

Artikel 237

Bij een overeenkomst tussen een gebruiker en een wederpartij, natuurlijk persoon, die niet handelt in de uitoefening van een beroep of bedrijf, wordt vermoed onredelijk bezwarend te zijn een in de algemene voorwaarden voorkomend beding

a. dat de gebruiker een, gelet op de omstandigheden van het geval, ongebruikelijk lange of onvoldoende bepaalde termijn geeft om op een aanbod of een andere verklaring van de wederpartij te reageren;
b. dat de inhoud van de verplichtingen van de gebruiker wezenlijk beperkt ten opzichte van hetgeen de wederpartij, mede gelet op de wettelijke regels die op de overeenkomst betrekking hebben, zonder dat beding redelijkerwijs mocht verwachten;
c. dat de gebruiker de bevoegdheid verleent een prestatie te verschaffen die wezenlijk van de toegezegde prestatie afwijkt, tenzij de wederpartij bevoegd is in dat geval de overeenkomst te ontbinden;
d. dat de gebruiker van zijn gebondenheid aan de overeenkomst bevrijdt of hem de bevoegdheid daartoe geeft anders dan op in de overeenkomst vermelde gronden welke van dien aard zijn dat deze gebondenheid niet meer van hem kan worden gevergd;
e. dat de gebruiker een ongebruikelijk lange of onvoldoende bepaalde termijn voor de nakoming geeft;
f. dat de gebruiker of een derde geheel of ten dele bevrijdt van een wettelijke verplichting tot schadevergoeding;
g. dat een de wederpartij volgens de wet toekomende bevoegdheid tot verrekening uitsluit of beperkt of de gebruiker een verdergaande bevoegdheid tot verrekening verleent dan hem volgens de wet toekomt;
h. dat als sanctie op bepaalde gedragingen van de wederpartij, nalaten daaronder begrepen, verval stelt van haar toekomende rechten of van de bevoegdheid bepaalde verweren te voeren, behoudens voor zover deze gedragingen het verval van die rechten of verweren rechtvaardigen;
i. dat voor het geval de overeenkomst wordt beëindigd anders dan op grond van het feit dat de wederpartij in de nakoming van haar verbintenis is tekort geschoten, de wederpartij verplicht een geldsom te betalen, behoudens voor zover het betreft een redelijke vergoeding voor door de gebruiker geleden verlies of gederfde winst;
j. dat de wederpartij verplicht tot het sluiten van een overeenkomst met de gebruiker of met een derde, tenzij dit, mede gelet op het verband van die overeenkomst met de in dit artikel bedoelde overeenkomst, redelijkerwijze van de wederpartij kan worden gevergd;

k. dat voor een overeenkomst als bedoeld in artikel 236 onder j of p
respectievelijk q een duur bepaalt van meer dan een jaar, tenzij de
wederpartij na een jaar de bevoegdheid heeft de overeenkomst te allen
tijde op te zeggen met een opzegtermijn van ten hoogste een maand;
l. dat de wederpartij aan een opzegtermijn bindt die langer is dan de
termijn waarop de gebruiker de overeenkomst kan opzeggen;

m. dat voor de geldigheid van een door de wederpartij te verrichten verklaring een strengere vorm dan het vereiste van een onderhandse akte stelt;

n. dat bepaalt dat een door de wederpartij verleende volmacht onherroepelijk is of niet eindigt door haar dood of ondercuratelestelling, tenzij de volmacht strekt tot levering van een registergoed;

o. dat de wederpartij bij overeenkomsten, niet zijnde verlengde,
vernieuwde of voortgezette overeenkomsten als bedoeld in artikel 236,
onder j of p respectievelijk q, aan een opzegtermijn bindt die langer is dan
een maand.

Deze wet verandert niets voor consumenten die het prettig vinden dat het abonnement doorloopt.
Het nieuwe voordeel voor de consument is dat hij een verlengd contract op elk gewenst moment kan opzeggen en niet weer vastzit aan de lopende overeenkomst. De opzegtermijn is ten hoogste 1 maand. Kwartaaluitgaven zijn een uitzondering, die hebben een opzegtermijn van 3 maanden.

Kosten directies Publieke Omroep 2010, inclusief pensioenlasten en auto:

Coen Abbenhuis (NCRV) 304.000 euro per jaar.
Cees Vis (NPO): 252.000 euro
Ruurd Bierman (NPO): 294.000 euro
Peter Kuipers (TROS): 225.000 euro
Henk Hagoort (NPO): 224.000 euro
Jan Slagter (MAX): 269.000 euro
Gerard Dielessen (NOS): 222.000 euro
Jan Hoek (Wereldomroep): 209.000 euro

Bron: Elsevier