Auteur: Copyburo

Twee jaar na de zwarte dag

“Vraagje.” Dat stond als onderwerp in de mail. De strekking: mocht Observant aandacht besteden aan de grootschalige invasie van Oekraïne door Rusland, op zaterdag 24 februari twee jaar geleden, dan konden we misschien iets met zijn foto’s van de ‘Memory Wall of the Fallen Defenders of Ukraine in Russian-Ukrainian War’ die hij vorige maand maakte.

De dood kwam steeds dichterbij

Het antwoord aan Sjoerd Stoffels, onderwijstechnoloog (IT’er) bij de faculteit Arts and Social Sciences die een jaar geleden in Observant vertelde over zijn bezoek aan Kyiv om zijn zwager te begraven die was gesneuveld aan het front: ja, daar besteden we zeker aandacht aan. Redacteur DV interviewde twee Oekraïense studenten die – ze kenden elkaar niet – in het begin van de invasie het land ontvluchtten en bij toeval in Maastricht terechtkwamen. Hun studentenleven werd bruut afgebroken. “Toen ik naar bed ging was het een doodnormale woensdagavond, toen ik om 4 uur ’s nachts wakker werd hoorde ik vlakbij de bommen neerkomen”, vertelt Teona Ochihava. “We zaten met een elektrische kachel in de schuilkelder van de buren. Als de honden begonnen te blaffen, wist je: er komt een straaljager met bommen aan. De dood kwam steeds dichterbij”, staat nog helder op het netvlies van Maksym Tovstolis.

Strijdbaar

Hun veerkracht en strijdbaarheid blijken groot: Ochihava bereidt zich nu met een premaster voor op de master Forensics, Criminology and Law. Een baan bij het Internationale Strafhof in Den Haag lijkt haar wel wat. Helemaal als Poetin en de zijnen daar terecht staan. Landgenoot Tovstolis koos voor de bachelor Computer Science en denkt dat de vaardigheden die hij nu opdoet straks in Oekraïne zeker van pas kunnen komen.

Wat betreft de foto’s die Stoffels afgelopen maand in Kyiv maakte: een ervan staat op deze site . Met een korte toelichting van hemzelf: “De sfeer is nu grimmiger dan toen ik er in juli was en er weinig aan de hand leek. Er zijn veel meer aanvallen, het luchtalarm gaat een paar keer per dag. De inwoners zijn weer dagelijks langere tijden van gas, electriciteit en water afgesloten. Maar wat vooral opvalt is de vrees dat de internationale steun wegvalt na twee jaar oorlog. Dat is een knak voor het moreel, merkte ik.”

Niet verzaken

Europa mag niet verzaken; dat is wat je tussen de regels door hoort bij deze mensen die zo nauw bij de oorlog betrokken zijn.