Een publicatie in Nature of The Lancet lijkt tegenwoordig minder belangrijk dan de maatschappelijke impact van de bevindingen. Wat heeft onderzoek aan de UM in de afgelopen jaren te…
Auteur: Copyburo
Carnaval staat voor de deur, Vrow Wielemösj onthuld
Wie zich afvraagt waar Vrow Wielemösj uithangt: het symbool van het Maastrichtse studentencarnaval staat ook dit jaar in het Studenten Service Centrum (SSC). Daar werd de meer dan levensgrote pop donderdagmid…
Verwarring rond titel vice-decaan en een proefschrift-dans
Wie doet wat?
Decaan, vice-decaan, ‘formele’ vice-decaan, universiteitsdecaan, studentendecaan (in het Engels wordt het allemaal ‘ dean ’, de UM is tenslotte toch nog steeds tweetalig). He…
Van alle studenten in hoger onderwijs is 17 procent international
NEDERLAND. Niet 40 maar 17 procent van de studenten in het hoger onderwijs komt uit het buitenland. Dat blijkt uit cijfers die het Rathenau Instituut presenteert. Internationals kiezen vaak voor een opleiding met mi…
Met een bezwaard hart moesten we ‘nee’ verkopen
Laatst hoorde ik een hoogleraar mopperen dat ze bijna een dagtaak had aan het beantwoorden van de niet aflatende stroom mailtjes. Het eigenlijke werk bleef liggen. Zover gaat het hier op de redactie niet, maar soms …
Wat doet afkomst met je kansen aan de universiteit?
NEDERLAND. Er gaan minder jongeren met een migratieachtergrond naar de universiteit dan je zou mogen verwachten. Voor het eerst in jaren krijgen universiteiten daar weer enig zicht op.
Universiteiten maken nevenfuncties hoogleraren beter inzichtelijk
De veertien universiteiten hebben nieuwe overzichten van de nevenwerkzaamheden van hun hoogleraren online gezet. De registers zijn via de website van universiteitenvereniging UNL te raadplegen. Daaruit blijkt dat de…
Nieuwe database wil aandacht vestigen op rechterlijke dwalingen in Europa
MAASTRICHT. Wat zijn de redenen voor een onterechte veroordeling en hoe kun je het voorkomen? Daar hopen onderzoekers meer inzicht in te krijgen met de komst van een nieuwe database, EUREX. Het doel hiervan is om in…
“De dialoog afzeggen is veel erger dan de dialoog voeren ondanks de moeilijkheden”
Een paar dagen na de afgelasting van de dialoogavond over het conflict tussen Palestina en Israël kwam er een mailtje op de redactie binnen van tweedejaarsstudent European Law School, Yoav Bar Ness. Hij was een van de beoogde deelnemers aan de avond. “Het is essentieel dat de twee partijen met elkaar praten”, schreef hij, “vooral in een internationale setting zoals de UM. De dialoog afzeggen (of gewoon geen eerlijke discussie toestaan) is veel erger dan de dialoog voeren ondanks de moeilijkheden.” Zou Observant niet een “ideaal forum” zijn voor studenten en staf om hun visie en gevoelens te delen op een “niet-confronterende, niet-agressieve manier”?
Hij komt uit Tel Aviv en is joods. Hij heeft op 7 oktober drie vrienden verloren en beseft als geen ander dat iedereen die met de oorlog te maken heeft zich “op zijn zachtst gezegd overweldigd” voelt. Maar als we niet meer praten met elkaar, hoe komen we dan ooit tot een mogelijke oplossing, vraagt hij zich af. Hieronder het verhaal dat hij schreef in aanloop naar de dialoogavond; hij was van plan het daar voor te lezen.
Studenten en staf – onder wie degenen die zich ook al hadden voorbereid op die dialoogavond – die over hun gevoelens en visie op een “niet-agressieve” toon willen schrijven, zijn van harte uitgenodigd om het voorbeeld van Yoav Bar Ness te volgen. Ook, of juist ook, mensen met een andere visie zijn van harte uitgenodigd.
A personal story of football and a complex reality
From early childhood, football has always been present in my life. I was born in Thailand, where my parents lived for a few years. When we returned to Israel I was still in kindergarten. My dad, being a loyal follower of the Football club “Hapoel Tel Aviv”, did not wait long before he took me to a home match. My early love for the game made players like Saleem Toama and Waleed Badir, Israeli-Arabs (or Israeli-Palestinians) my childhood idols. Hapoel always had dominant Arab players in the squad. As the Israeli-Palestinian MP Ahmad Tibi often says “No Arabs, no goals”. I agree.
Our stadium, “Bloomfield”, is located in Jaffa. It is a city with a predominantly Arab history, today in southern Tel Aviv. Visitors to the stadium will see Arab and Jewish fans supporting the team shoulder to shoulder. Arabic is spoken widely, and anti-racism banners in both Hebrew and Arabic are very common. None of this is a surprise, considering that Arabs make up about 20% of Israeli citizens.
I wish I could say that this is a microcosm of Israeli society, however, this is not the case. Israeli society is far from being perfect. The gaps between its different segments are widening, populist ideologies are on the rise, and racism has been infecting society in different forms. And of course, one cannot overlook the lack of leadership, manifested in incompetency to make difficult decisions on the future of Palestinians in the West Bank.
It would be, at best, a clear lack of understanding to say these flaws are unrelated to 07/10 and the ongoing war in the region. However, I find it extremely difficult to grasp how people who claim to have a versatile, fluid ideology, tend to think in such a black-and-white manner when it comes to Israel.
Let’s go back to football.
Omer Hermesh, a legendary Hapoel fan, symbolised the spirit of the club like no other. In one article from a few years back, his iconic words capture the essence of the club: “We might be provocative fans (…) with a sharp and sometimes merciless tongue… But we are not racist”. Unfortunately, Omer has not been with us since 07/10. He was slaughtered in his house in Kibbutz Kfar Aza during Hamas’s attacks on southern Israel. It took nearly two weeks to identify his body. At his funeral, Arabs and Jews stood together, chanting ‘You’ll never walk alone’.
This war is not a binary exercise. It is a story of multiple narratives, all of which have certain truths. Instead of ‘choosing sides’ I wish for people to truly learn and reflect on the complexities of the situation. But above all, I wish for a peaceful solution, for the return of all hostages, and a just and prosperous future for the Palestinians.
Yoav Bar Ness
“Hoe garandeer je dat geen gevoelens worden gekwetst?”
MAASTRICHT. Hoe kun je garanderen dat het nieuwe dialoogcentrum van de Universiteit Maastricht een “veilige plek” is om je mening te delen? En waarom is de eerste bijeenkomst, over de situatie in Palesti…