Categorie: Donna

Blog Donna: Geloof niet alles wat je denkt

Ik had me de vakantie toch iets anders voorgesteld toen ik zwetend wakker werd in het zuiden van Frankrijk. Geen wijn en kaas, maar honing en zakdoeken.   Natuurlijk was ìk het die met koorts op bed lag. Mijn kostbare twee weken vakantie zijn voor meer…

Blog Donna: Wedergeboorte 

Het leuke aan in de fuik zitten van het afstuderen is dat het leven weer als nieuw voelt na het inleveren. Wat ook ‘leuk’ is, is het feit dat na publicatie van mijn vorige blog, waarin ik pretendeerde dat studenten die klagen over hun scrip…

Blog Donna: Justice voor de scriptie 

Misschien heeft mijn scriptie zichzelf in een vlaag van medelijden afgeschreven, fantaseer ik regelmatig als ik een nieuwe AI-ontwikkeling in het nieuws lees. Toch jammer dat het niet waar is.  Studenten die zeuren over het schrijven van een scriptie, …

Blog Donna: De beleefdheidsparadox 

Onlangs had ik een eerste gesprek met iemand: Welke studie, hoe oud, waar je woont en dat soort gauw vergeten informatie. Toen ik wat over mezelf vertelde zag ik dat ze zichtbaar afhaakte. Met een afwezige blik knikte ze nog wat sociaal wenselijk, maar…

Blog Donna: Bemoedig de ontmoedigde

Twee weken geleden publiceerde Profielen een artikel waaruit het pijnlijke ontmoedigingsbeleid blijkt voor hbo’ers die een master willen gaan doen op de universiteit. Ik kon het er alleen met niemand over hebben, dacht ik.  Het niet toelaten van hbo’er…

Blog Donna: Nieuwe fase 

Nu ik mijn minor Nederlands heb afgerond en alle studiepunten binnen heb om daadwerkelijk te gaan afstuderen, realiseer ik me: ik moet alwéér een nieuwe fase in.  Vorige week nam ik afscheid van de organisatie waar ik anderhalf jaar met veel plezier he…

Blog Donna: Kwart eeuw crisis

Een existentiële-, identiteits-, quarterlifecrisis of ‘gewoon’ een icri*, er zijn zoveel titels voor iets waarvan ik nooit dacht dat ik het zelf zou krijgen. Het klinkt als iets uit een rom-com of een Grazia-column, maar niets blijkt minder…

Blog Donna: Waar is mijn havercappu? 

‘Goedendag samen!’ riep de olijke ober. Na een weekendje in Maastricht te hebben doorgebracht en me volgestopt te hebben met Limburgse ‘vlaoj of vla’ en kennis over verschillende heiligen, was dit de druppel die de spreekwoordelijke emmer deed ove…