Het leuke aan in de fuik zitten van het afstuderen is dat het leven weer als nieuw voelt na het inleveren. Wat ook ‘leuk’ is, is het feit dat na publicatie van mijn vorige blog, waarin ik pretendeerde dat studenten die klagen over hun scrip...
Misschien heeft mijn scriptie zichzelf in een vlaag van medelijden afgeschreven, fantaseer ik regelmatig als ik een nieuwe AI-ontwikkeling in het nieuws lees. Toch jammer dat het niet waar is. Studenten die zeuren over het schrijven van een scriptie, ...
Onlangs had ik een eerste gesprek met iemand: Welke studie, hoe oud, waar je woont en dat soort gauw vergeten informatie. Toen ik wat over mezelf vertelde zag ik dat ze zichtbaar afhaakte. Met een afwezige blik knikte ze nog wat sociaal wenselijk, maar...
Twee weken geleden publiceerde Profielen een artikel waaruit het pijnlijke ontmoedigingsbeleid blijkt voor hbo’ers die een master willen gaan doen op de universiteit. Ik kon het er alleen met niemand over hebben, dacht ik. Het niet toelaten van hbo’er...
Nu ik mijn minor Nederlands heb afgerond en alle studiepunten binnen heb om daadwerkelijk te gaan afstuderen, realiseer ik me: ik moet alwéér een nieuwe fase in. Vorige week nam ik afscheid van de organisatie waar ik anderhalf jaar met veel plezier he...
Onlangs werd de documentaire ‘Glas, mijn onvervulde leven’ uitgezonden op tv. Ik keek naar een wat sullige man met oude onvervulde dromen en een huis buiten de stad (dat regelmatig opgekrikt moest worden omdat het anders weg zou zakken in het veen). Hi...
Een existentiële-, identiteits-, quarterlifecrisis of ‘gewoon’ een icri*, er zijn zoveel titels voor iets waarvan ik nooit dacht dat ik het zelf zou krijgen. Het klinkt als iets uit een rom-com of een Grazia-column, maar niets blijkt minder...
‘Goedendag samen!’ riep de olijke ober. Na een weekendje in Maastricht te hebben doorgebracht en me volgestopt te hebben met Limburgse ‘vlaoj of vla’ en kennis over verschillende heiligen, was dit de druppel die de spreekwoordelijke emmer deed ove...
Al zo lang ik me kan heugen heb ik er geen enkele moeite mee mezelf te excuseren. Een goede eigenschap die de spuigaten uitloopt. Met enige regelmaat hoor ik mezelf; ‘oeps, sorry!’ zeggen. Ik vond dat altijd wel leuk van mezelf: ik ben immers zelfbewus...
Iemand vroeg me laatst: ‘Hoe was jouw zomer eigenlijk?’ Ik lachte schamper: ‘Welke zomer?’ Iets meer dan een jaar geleden schreef ik een blog over het Sint Michaëlsfeest dat iedere herfst uitvoerig gevierd werd op de vrije school. Nog steeds vier ...