We gingen kennismaken met een nieuwe collega elders in de stad, redacteur WD en ik. Hij vertelde wat over zichzelf en daarna waren wij aan de beurt. Ik liet na een tijdje tussen neus en lippen mijn leeftijd vallen - volgende maand 65 - en kreeg een verbaasde blik. “O, dat had ik niet gedacht. Ik had je jonger geschat, je ziet er nog goed uit voor je leeftijd, bent vitaal, hebt duidelijk nog zin in je werk.” Heel aardig van die collega zult u denken. Dat dacht ik tot voor kort ook als ik een compliment kreeg over mijn leeftijd. Of beter gezegd: als ik hoorde dat ik nog niet voldoe aan het vaak negatieve beeld dat aan een zestigplusser kleeft: geen zin om te veranderen, de dagen aftellend naar het pensioen, digibeet, fysiek en mentaal minder capabel. 

Tikkeltje anders

Sinds mijn interview met Aagje Swinnen, hoogleraar Aging Studies, kijk ik daar toch een tikkeltje anders tegenaan. Discriminatie op basis van leeftijd zit ingebakken in onze maatschappij, vertelt zij (pagina 6-7). Het hoort bij een wereld waar ‘jong’ of ‘jeugdig zijn’ de norm is, en waar succesvol ouder worden betekent dat je helemaal niet oud wordt. Weinigen zijn er zich bewust van, ook hier aan de Universiteit Maastricht, zegt Swinnen, want we hebben het geïnternaliseerd. Daarom loopt er nu een ludiek project. Medewerkers en studenten dragen een T-shirt met daarop een vooroordeel dat niet past bij hun leeftijd - denk aan: een vijftigplusser met de tekst ‘ik ben jong en innovatief’ of een jonge tutor met ‘ik ben oud en blokkeer jouw promotie’ - om zo bij de koffie of in de onderwijsgroep het gesprek op gang te brengen en hopelijk bij te dragen aan een leeftijdsvriendelijkere universiteit.

Niet meer thuis voelen op zijn faculteit

Een tijdje geleden ging een wetenschapper met pensioen. We vroegen hem om een afscheidsinterview, hij staat bij de redactie te boek als een interessante denker met een brede, kritische blik op de universiteit en maatschappij. Hij zei nee, want hij kon voor zijn gevoel niet vrijuit spreken. Alle kritiek zou met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid worden opgevat als het commentaar van een grumpy old man die niet met zijn tijd is meegegaan. In zijn faculteit voelde hij geen ruimte meer om zichzelf te zijn. 

Tech savvy collega's

Ik prijs me gelukkig dat de cultuur hier ter redactie, met jongere en oudere medewerkers, heel anders is. Al moet ik eerlijk bekennen dat sommige vooroordelen over ouderen wel op mij van toepassing zijn. Regelmatig roep ik de hulp in van een van mijn jongere tech savvy collega’s als ik vastloop achter mijn pc of op mijn mobiele telefoon. Ze kijken, klikken een paar keer, en ja hoor, gefikst. Dank meisjes en jongens.