Medianieuws

Wel of geen fotomuur?

Iedere decaan van de faculteit Health, Medicine and Life sciences kreeg bij zijn ( zijn ja, niet zijn of haar – daarover later meer) afscheid een plekje aan de muur van de Co Greep-zaal (Universiteitssingel 60). De mannen, vereeuwigd in zwart-wit portretten, kijken toe tijdens menig vergadering van bestuur, faculteitsraad of vakgroepvoorzitters.

Een stukje geschiedenis – met de geneeskundefaculteit begon het allemaal in Maastricht – maar wel een erg mannelijke geschiedenis. De huidige decaan, Annemie Schols, is de eerste vrouwelijke leider van de faculteit. Sinds haar aanstelling doen mensen regelmatig bij haar hun beklag, vertelt ze aan de telefoon. “Sommigen storen zich er aan – al die mannen. Ik kan het beeld wel wat diverser maken, maar pas als ik wegga.” Om er droogjes aan toe te voegen: “Ik ga niet voortijdig aftreden om dat voor elkaar te krijgen.”

Er kwamen geen drastische acties zoals in Leiden, waar medewerkers een schilderij van rokende mannen – een oud universiteitsbestuur – van de muur haalden. Maar toen de Co Greep-zaal onlangs werd opgeknapt – nieuw meubilair, de mogelijkheid tot hybride vergaderen – verdwenen ook de foto’s. Schols riep mensen op om een alternatief te bedenken, zowel voor de muur als voor de locatie van de foto’s. “We gaan die niet zomaar ergens in de kelder zetten.” Dat is nog niet zo makkelijk en vrij snel na de feestelijke opening (een glaasje bubbels tijdens de faculteitsraadvergadering) begon het bij zowel Schols als F-raadvoorzitter Boy Houben te knagen. Was het niet zonde om die foto’s weg te doen?

“We staan op de schouders van onze voorgangers”, zegt Schols desgevraagd. “Je kunt het ook zien als een mooie manier om het gesprek op gang te zetten.” Ze stelt voor om alles meer in een context te plaatsen, iets wat een onafhankelijke commissie in Leiden ook adviseert voor het schilderij daar. “Wie zijn die mensen en wat hebben ze voor onze faculteit betekend? Veel huidige medewerkers en studenten weten dat niet. Zo plaats je het in perspectief. Misschien met een tijdslijn en bijvoorbeeld street art .”

Ideeën zijn nog steeds welkom, maar Schols hoopt wel snel van de kale muur af te zijn. “Die is nu wel erg groot en wit.”

De laatste restanten

Je ziet ze hier en daar nog in winkels, restaurants én de universiteitsgebouwen: een sticker die je eraan herinnert je handen te wassen, je laat weten hoeveel afstand je moet houden of in welke richting je door het gebouw moet lopen. De laatste restanten uit de coronaperiode. Tijd om ook die te verwijderen, vindt Facility Services.

De komende weken gaan ze ermee aan de slag. Alle stickers op vloeren, muren en deuren die bij eerdere schoonmaakrondes over het hoofd zijn gezien worden verwijderd. Ook komt er een lijst van alle beschadigingen die door het fanatieke plakken zijn ontstaan. Die worden van de zomer gerepareerd. Dan resteert alleen nog het kleurverschil op de vloeren waar een sticker heeft gezeten. Daar is wat meer geduld voor nodig: met de tijd verdwijnt dat vanzelf.

Wandtapijt over studieschuld

‘Eigen Schuld’ is de titel van het enorme wandtapijt dat kunstenaar Mart Veldhuis onlangs verkocht voor 45.879,40 euro; het exacte bedrag van zijn studieschuld. Het is zijn afstudeerproject en levert kritiek op het leenstelsel.

Op het tapijt zijn onder andere blauwe belastingenveloppen, prijskaartjes, een gestreste student, kapotgeslagen spaarvarkens en een supermarkt genaamd ‘Altijd Pijn’, met een Albert Heijn-achtig logo, te zien.

Wandtapijten bekritiseren al eeuwenlang “sociale en politieke ontwikkelingen en problemen”, schrijft de kunstenaar op zijn eigen site. Met zijn werk haakt hij aan bij die traditie: het symboliseert het leven van een student die gebukt gaat onder zijn almaar groeiende studieschuld.

De kunsthandelaren die het werk kochten, willen dat het in publieke ruimtes wordt geëxposeerd. Momenteel heeft het Dordrechts Museum het in bruikleen. Veldhuis ziet het liefst dat het in de Tweede Kamer wordt opgehangen wordt, vertelt hij aan de Volkskrant . Hij hoopt dat toekomstige beleidsmakers “dan voortaan wel twee keer nadenken” voordat ze zo’n stelsel weer invoeren.

Overigens kan Veldhuis nog niet helemaal schuldvrij door het leven, er moest namelijk ook belasting over de verkoop worden betaald. (HOP)

Read more →

NEDERLAND. We moeten wetenschappers op een andere manier gaan ‘erkennen en waarderen’, zeggen onderzoeksfinanciers van over de hele wereld. Ze hebben woensdag een gezamenlijk statement ondertekend.

…

Read more →

MAASTRICHT. Het college van bestuur ziet net als de andere universiteiten in het land weinig in de verlaging van de BSA-norm naar 30 (van de in totaal 60) studiepunten. Ook studenten in de universiteitsraad zijn nie…

Read more →

NEDERLAND. Demonstreren is een groot goed aan universiteiten, stelde UvA-rector Peter-Paul Verbeek in zijn Akademielezing bij de KNAW. Maar zodra er eisen worden gesteld zonder dat er nog discussie mogelijk is, gaat…

Read more →