{"id":136754,"date":"2024-01-10T10:46:25","date_gmt":"2024-01-10T10:46:25","guid":{"rendered":"https:\/\/www.scienceguide.nl\/?p=139206"},"modified":"2024-01-10T10:46:25","modified_gmt":"2024-01-10T10:46:25","slug":"positioneer-onderwijsinnovatie-als-concept-niet-als-product","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.scienceguide.nl\/2024\/01\/positioneer-onderwijsinnovatie-als-concept-niet-als-product\/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=positioneer-onderwijsinnovatie-als-concept-niet-als-product","title":{"rendered":"\u2018Positioneer onderwijsinnovatie als concept, niet als product\u2019"},"content":{"rendered":"

Bij onderzoek naar het gebruik van onderwijsinnovaties door docenten wordt vaak verondersteld dat deze docenten als rationele actoren tot de beslissing zijn gekomen een onderwijsinnovatie te gebruiken. Daarnaast wordt het gebruik vaak binair begrepen: een onderwijsinnovatie zou ofwel geheel gebruikt worden ofwel geheel afgewezen worden door een docent. Dat beeld behoeft nuance, blijkt uit onderzoek van de Universiteit Twente<\/a>. Daarin werd gekeken naar het gebruik van onderwijsinnovaties door docenten die niet betrokken waren bij de ontwikkeling daarvan.  <\/p>\n\n\n\n

Centra voor onderwijsinnovatie <\/h2>\n\n\n\n

De specifieke interesse van de onderzoekers ging uit naar factoren die bijdragen aan dat gebruik. In hun onderzoek gebruikten ze data van zo\u2019n zevenhonderd Noorse wetenschappers die lesgeven aan een universiteit of hogeschool. Die data werden in 2019 verzameld bij de evaluatie van het Noorse \u2018Centres for Excellence in Education\u2019-initiatief, dat begon in 2010 en nog altijd loopt.  <\/p>\n\n\n\n

Het CEE-initiatief moet onderwijstaken een stevigere plaats en meer aanzien geven binnen wetenschappelijke instellingen. De twaalf Centres for Excellence in Education, die geplaatst zijn binnen hoger-onderwijsinstellingen, hebben als taak om op onderzoek gebaseerde onderwijsinnovaties te ontwikkelen en die zowel binnen de eigen instelling als daarbuiten te verspreiden. <\/p>\n\n\n\n

In hun analyse onderzochten de Twentse wetenschappers de invloed van drie soorten factoren op het gebruik van onderwijsinnovaties door docenten. Die factoren betreffen de motivatie van docenten om het onderwijs te verbeteren, hun blootstelling aan de disseminatie van onderwijsinnovaties vanuit de CEE\u2019s, en institutionele factoren zoals de ondersteuning die vanuit een hoger-onderwijsinstelling werd aangeboden.  <\/p>\n\n\n\n

Vijf houdingen ten aanzien van onderwijsinnovatie <\/h2>\n\n\n\n

De onderzoekers onderscheiden in de data vijf houdingen van docenten ten aanzien van onderwijsinnovaties: die van adopter<\/em>, aanpasser (adapter<\/em>), autonome innovator, observant of niet-gebruiker. De \u2018aanpassers\u2019, docenten die een onderwijsinnovatie wel gebruiken maar deze naar eigen smaak aanpassen, vormden zo\u2019n veertig procent van de gehele groep. De autonome innovators, die wel onderwijsinnovaties gebruikten maar niet via centrale wegen zoals de CEE\u2019s, vormden een kwart van de groep. De adopters<\/em>, docenten die een onderwijsinnovatie vanuit een CEE kant-en-klaar overnamen, vormden minder dan tien procent. <\/p>\n\n\n\n

\n