Het is maandag avond half zeven, als een handvol journalisten en fotografen van RTV Utrecht, ANP en de Volkskrant buiten op de stoep van Heidelberglaan 15 staat te blauwbekken in de kou. De pers wordt niet toegelaten bij de lezing. Ook Trajectum was niet welkom, liet de woordvoerder eerder die middag weten. Het college is voor studenten en medewerkers van de HU die zich van tevoren hebben aangemeld. De gasten druppelen binnen, het loopt niet storm. Uiteindelijk komen er van de 130 aanmeldingen zo’n vijftig opdagen.<\/p>\n\n\n\n
Op de stoep voor het gebouw staat een politiewagen geparkeerd. Om de veiligheid van de gasten te garanderen had de HU besloten om het gebouw al ruim voor aanvang van de lezing te sluiten<\/a>. Studenten en medewerkers moesten hun heil elders zoeken. Maar van de gevreesde tegenstanders is er geen spoor te bekennen. De enige vlaggen die door de sterke wind wapperen zijn die van de banners met \u2018rookvrije generatie\u2019 en \u2018hier komt alles samen\u2019. <\/p>\n\n\n\n \u2018Ik kom voor de lezing\u2019, zegt een vrouw tegen de beveiliger in het zwart. \u2018Heeft u een legitimatiebewijs? Dat kunt u binnen aan die twee heren laten zien\u2019, antwoordt de man. Binnen staat nog een wachter, tegenover de receptie twee huismeesters in het blauw. Op afstand observeert een politieagent het gebeuren. Behalve een legitimatie moeten de gasten ook hun toegangskaartje laten scannen. Iemand maakt een grapje, twee anderen lachen wat. Dan krijgen ze koffie en cake.<\/p>\n\n\n Anderhalf uur later, na de lezing van NIOD-onderzoeker Laurien Vastenhout over de jodenvervolging in Nederland, komen de eerste gasten gemoedelijk naar buiten gewandeld. Een van hen is Sananda, ze komt vaker bij politiek beladen evenementen. \u2018Deze beveiliging valt in het niets vergeleken met die van de Portugese Synagoge in Amsterdam\u2019, lacht de student Sociaal Juridische Dienstverlening. Klasgenoot Agnieszka was in eerste instantie geschrokken van de beveiligers: \u2018Maar toen ik binnen ging zitten voelde ik me volkomen op mijn gemak.\u2019 In de zaal bleven de hele tijd twee cipiers staan.<\/p>\n\n\n Ondanks de protesten tegen de lezingen, en de zware beveiliging, had Sananda van tevoren geen moment getwijfeld of ze zou gaan. \u2018Door die hele commotie wilde ik hier juist zijn. Het is verschrikkelijk dat de HU overwoog de lezingen te schrappen, juist in Nederland.\u2019 Agnieszka knikt instemmend: \u2018Kennis over de Holocaust en antisemitisme verdwijnt langzaam maar zeker, vooral onder jongeren.’ Aron is het met hen eens: \u2018Het verbaast me niets dat de lezingenreeks zoveel ophef veroorzaakte, er wonen genoeg gekken in dit land. Ik ben blij dat hij uiteindelijk doorging.\u2019<\/p>\n\n\n\n De drie zijn het erover eens. Het conflict in het Midden-Oosten stelt de Europese joden in een extra kwaad daglicht. Daarom willen ze dat meer jeugd goed wordt ge\u00efnformeerd over de Holocaust. Sananda: \u2018Onderwijs is cruciaal. Ik schrik van wat mensen in mijn omgeving zeggen over de Holocaust op sociale media. De Joodse vrienden die ik heb, ervoeren het besluit van de HU dan ook als antisemitisch.\u2019<\/p>\n\n\n Hoewel de lezing voor studenten gratis is, vormen zij een betrekkelijk klein deel van het publiek. De meesten die vanavond in de collegebanken zaten, hebben op een of andere manier een connectie met de Holocaust. \u2018Ik ben zelf Joods\u2019, verklaart een van hen. Agnieszka heeft Joodse grootouders die zijn omgebracht in concentratiekampen. \u2018Ik heb een Joodse partner\u2019, zegt een ander. \u2018Maar dat is niet de reden dat hij er is. De Jodenvervolging is een deel van de Nederlandse geschiedenis die iedereen zou die moeten kennen. Het stoort me mateloos dat Nederlanders zo slecht ge\u00efnformeerd zijn. Het nieuws speelt daar een grote rol in. Mede daarom ben ik heel bewust naar deze lezing gekomen.\u2019 De anderen knikken.<\/p>\n\n\n\n Sananda is zelf niet Joods, maar ‘hoewel ik al een paar Joodse vrienden heb, wilde ik graag in contact komen met meer mensen uit de gemeenschap.\u2019 Of het hem is gelukt? \u2018Helaas niet, ik ben toch net te verlegen denk ik.\u2019 Hij zal ze bij de volgende lezing nog eens proberen aan te spreken.<\/p>\n\n\n\n Aron kent het meeste van wat hij vanavond hoorde al door zijn studie Geschiedenis. \u2018Maar het zorgt toch voor wat extra bewustwording. Ik vind het belangrijk om dit verhaal goed te kennen als ik later voor de klas sta.\u2019<\/p>\n\n\n Tijdens het college was het Agnieszka opgevallen dat studenten zeer betrokken waren. \u2018Ze stelden zeer inhoudelijke vragen, in tegenstelling tot het wat oudere publiek. \u2018Die laatsten vertelden vooral hoe het allemaal zat\u2019, vertelt ze lachend. Journalistiekstudent Mick: \u2018Zij stelden aan het eind eindeloos lange vragen.’ Hij vond het publiek vrij oud. \u2018Slechts een derde zag er uit als student.\u2019<\/p>\n\n\n\n Werd er daarbinnen nog aandacht besteed aan het besluit van het college van bestuur en de mediastorm die dat veroorzaakte? Nauwelijks. Journalistiekstudent Mick: \u2018De lezing werd ingeleid door Elise Nauta, de directeur van personeelszaken. Het woord Palestina of CIDI nam ze niet in de mond, maar ze wou wel wat zeggen over de spanning die was ontstaan. Ze liet weten uit het veld te zijn geslagen door hoe de HU in de media was gekomen. “Zo is de HU niet en zo willen we ook niet zijn.”‘<\/p>\n Meer lezen? Check Trajectum<\/a>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Iemand maakt een grapje, twee anderen lachen wat.<\/p>\n Meer lezen? Check Trajectum<\/a>.<\/p>\nEen rustige binnenkomst<\/h4>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/trajectum.hu.nl\/wp-content\/uploads\/2024\/02\/Foto-binnen-1024x768.jpeg\")
De lezing <\/h4>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/trajectum.hu.nl\/wp-content\/uploads\/2024\/02\/Betere-foto-politie-768x1024.jpeg\")
Antisemitisme<\/h4>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/trajectum.hu.nl\/wp-content\/uploads\/2024\/02\/Collegezaal-768x1024.jpeg\")
Het publiek<\/h4>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/trajectum.hu.nl\/wp-content\/uploads\/2024\/02\/Gebouw-dicht-1024x683.jpg\")