Ik heb sinds 2012 een mobiele telefoon, ik was toen veertien jaar. Het abonnement voor de iPhone 4 stond op naam van m\u2019n ouders. Ik voelde me er oud genoeg voor, en iedereen had er \u00e9\u00e9n. In korte tijd leerde ik dat het aantal vrienden dat je op de middelbare school had, overeenkwam met de hoeveelheid contacten in je telefoon. In de bijna zes jaar in het qwerty-tijdperk zijn m\u2019n handen vergroeid met de toetsen van het glazen schermpje. \u2018Ik op de iPhone\u2019 is bijna m\u2019n natuurlijke staat van zijn.<\/p>\n
Hoeveel emojis er ook blijven komen, een appje wordt nooit een echt gesprek<\/p><\/blockquote>\n
En ik wil ervan af. Ik voel me niet verslaafd, maar ik voel me w\u00e9l alleen. En dat komt omdat mijn telefoon, hoeveel emojis er ook blijven komen, nooit zo zal praten als een mens. Een reeks appjes is geen echt gesprek. Toen ik op de bank zat te praten met m\u2019n ouders die me door de week best wel missen, gaven ze aan dat ze veel waarde hechten aan de appjes over hoe het met me gaat in Groningen. Maar ik werd er verdrietig van dat m\u2019n moeder na zo\u2019n appje zo graag betrokken wil zijn bij mijn leven dat ze mijn Facebook-tijdlijn afspeurt om de dingen te achterhalen die ik niet vermeld.
\nHet schermpje in mijn zak heeft zijn eigen klimaat gecre\u00eberd. Het is er dor en dood. Emoties en alles wat we koesteren lijkt verdoezeld te worden voor het gemak. Ik wil dat mama me opbelt, omdat het niet gek is wanneer ze zegt dat ze me mist. Ik wil dat m\u2019n vrienden stilstaan bij hoe ik me voel en ik wil zien hoe zij zich voelen, zonder dat \u00e9\u00e9n of ander algoritme bepaalt welke verhalen ik wel en welke ik niet onder ogen krijgt. Iedereen die om mij geeft doet er voor mij net zoveel toe. Ik ben wars van de led-zombies omdat ze alle kleur uit mijn wereld trekken. Ook al zit het soms niet mee, zoek me op. Ik wil er (in het) echt voor je zijn. Verruil de mensen om je heen niet voor een schermpje.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Ik heb sinds 2012 een mobiele telefoon, ik was toen veertien jaar. Het abonnement voor de iPhone 4 stond op naam van m’n ouders. Ik voelde me er oud genoeg voor, en iedereen had er één. In korte tijd leerde ik dat het aantal vrienden dat je op de middelbare school had, overeenkwam met de… Bekijk Artikel<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1422,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9454,9443,431,4838,207,10753,4579,11861],"tags":[],"class_list":["post-77604","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-groningen","category-hanze","category-opinie","category-smartphone","category-social-media","category-social-media-verslaving","category-studenten","category-verslaving"],"blocksy_meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.discomedia.nl\/media\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/77604","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.discomedia.nl\/media\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.discomedia.nl\/media\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.discomedia.nl\/media\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1422"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.discomedia.nl\/media\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=77604"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.discomedia.nl\/media\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/77604\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":77605,"href":"https:\/\/www.discomedia.nl\/media\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/77604\/revisions\/77605"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.discomedia.nl\/media\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=77604"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.discomedia.nl\/media\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=77604"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.discomedia.nl\/media\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=77604"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}