’s Ochtends vroeg. Op het perron. Koude handen, lauwe koffie. Ik kijk op het bord. Vertraging. Natuurlijk. Om me heen schuiven mensen langzaam dichter naar elkaar toe. Rugzakken tegen rugzakken, schouders tegen jassen. De tweede klas verandert in een …
“Ik stem niet. Het heeft toch geen zin.” Het is een zin die ik de afgelopen weken een paar keer hoorde. Alsof een stempas niet meer is dan een symbolisch kaartje. Een formaliteit. In werkelijkheid is het echter het enige directe middel waarmee je invl…
“Vertel eens kort wie je bent en een paar grappige feitjes over jezelf.”Het is de klassieker die bij elke nieuwe start weer opduikt. En ik? Na al die keren heb ik nog steeds geen flauw idee wat voor feitjes ik zo snel kan bedenken. Terwijl mijn beurt …
’s Ochtends vroeg. De wekker gaat. Met nog halfgesloten ogen pak ik mijn telefoon tevoorschijn. Terwijl ik het irritante geluid zo snel mogelijk het zwijgen opleg, lichten de eerste meldingen al op.Een mailtje van school, appjes van vrienden en famili…
Daar sta je dan. Klotsende oksels, een fles wijn in je hand, en voor je een studentenhuis dat hopelijk je thuis wordt. De deur zwaait open, ogen scannen je van top tot teen: de vleeskeuring is begonnen. Inmiddels twee jaar geleden stond ik zelf …