Lisa in alle staten – het had altijd al zo moeten zijn
‘Twijfelen is ook een privilege’, schrijft Lisa. Nu haar HvA-tijd eindigt, blijft vooral de vraag hangen: wat nu?
‘Twijfelen is ook een privilege’, schrijft Lisa. Nu haar HvA-tijd eindigt, blijft vooral de vraag hangen: wat nu?
‘Twijfelen is ook een privilege’, schrijft Lisa. Nu haar HvA-tijd eindigt, blijft vooral de vraag hangen: wat nu?
‘Onderwijs hoort grenzen te overstijgen, niet te beperken’, schrijft Lisa in haar nieuwste column. De koers van Amerika baart haar grote zorgen.
Het verhaal aan de HvA is bijna af voor Lisa. Ze denkt terug aan alle plekken waar ze kwam als student, waar haar jongere versie zich ontwikkelde tot wie zij nu is.
Een studie aan de HvA combineren met een vriendje in Engeland is natuurlijk niet heel handig. Maar een duidelijk rooster zou wel helpen, vindt Lisa Wolkers.
Lisa staat stil bij de vrijheid, bij het feit dat ze studeren mag en bij het gegeven dat ze nooit de hoek om hoeft te kijken waar ze loopt. ‘Hoe vanzelfsprekend is dat eigenlijk?’
Lisa heeft een probleem. Ze moet eigenlijk haar best doen om af te studeren, maar kan de motivatie niet vinden nu het vakantiegevoel bezit van haar heeft genomen.
Pas op voor zakkenrollers, zei haar vader altijd nog. Is Lisa er nou toch ingetuind op Amsterdam Centraal?
Lisa zoekt een bijbaantje, niet meteen haar droomban. Toch komt ze in haar zoektocht naar werk in merkwaardige sollicitatieprocedures terecht.
Studeert je broertje? Dat beïnvloedt jouw aanvullende beurs. En heb je geen contact meer met je ouders? Bewijs het maar. De regels van DUO zijn te streng, vindt Lisa.