Ik zal eerlijk zijn: ik ben niet het type dat de wandelschoenen aantrekt om een berg te beklimmen. Maar aangezien dit in Noorwegen zo’n beetje de nationale sport is, heb ik geen andere keus. Toch vraag ik me af: wat is mijn grens en in hoeverre wil ik ...
Daar ga ik weer: richting het ziekenhuis voor een extra avonddienst, die 24 uur hiervoor nog niet op de planning stond. Ik ben hbo verpleegkunde gaan doen met als reden dat ik weer ‘van het bed af’ wil. Oftewel: geen directe patiëntenzorg meer. Eerlijk...
Welk onderzoek rond studentenwelzijn je er ook op naslaat, een van de conclusies en aanbevelingen is nagenoeg altijd: werk aan de ontwikkeling en het versterken van veerkracht van studenten. Maar vergeet die van jezelf ook niet. Want ja, ook het docent...
Het is zover. De laatste week in Nederland is aangebroken, en hoewel de tijd zo snel lijkt te gaan, voelt het ook alsof ik al maanden aan het voorbereiden ben. Nu is het echt: het grote avontuur in Azië kan beginnen. Het was een volle maand, met lange ...
Vorige week scrolde ik door Instagram en stuitte op een post van Profielen. Studenten werden bevraagd op hun tips voor eerstejaars. In de filmpjes kwamen verschillende studenten aan het woord. Wat me opviel was dat het allemaal witte jongens waren. Nie...
Al zo lang ik me kan heugen heb ik er geen enkele moeite mee mezelf te excuseren. Een goede eigenschap die de spuigaten uitloopt. Met enige regelmaat hoor ik mezelf; ‘oeps, sorry!’ zeggen. Ik vond dat altijd wel leuk van mezelf: ik ben immers zelfbewus...
Studentparticipatie: het bekt zo lekker en we zeggen dan makkelijk en snel: ‘Ja, doen!’ In de praktijk is er vaak nog sprake van mosterd na de maaltijd. Dat legden Kim en Claudia – twee visueel beperkte studenten op de Hogeschool Rotterdam &...
Op woensdag, donderdag en vrijdag werk ik voor de hogeschool. Wanneer collega’s of studenten vragen stellen over mijn kleine aanstelling, mompel ik iets over de klussen die ik ernaast doe, maar in gedachten geef ik een ander antwoord. ‘Dat is het maxim...
Na drie maanden in een onderverhuurde, exorbitant dure kamer – Rutte, nog bedankt voor deze neoliberale markt – te hebben gewoond, keer ik weder naar mijn ouderlijk huis. Mijn ouders waren natuurlijk hartstikke blij met mijn terugkomst. Ze waren zelfs ...
‘Ben ik hier wel voor gemaakt?’ vroeg ik me ineens vertwijfeld af, toen ik op de Hogeschool Rotterdam begon met mijn studie verpleegkunde. Als je uit een familie komt waar niet tot nauwelijks gestudeerd is, kom je terecht in een compleet nieuwe wereld....