Het zwarte gat. Dat zag ik voor me na 24 juni, de dag waarop ik afstudeerde en mijn examinatoren mij de hand schudden. Ik ben geslaagd, maar wat nu? De zekerheid en het uitgestippelde pad van de afgelopen jaren zijn weg. In dit blog schrijf ik de komen...
Vrouwen en meiden hebben onevenredig vaak te maken met geweld. Dat zeg ik niet omdat ik de aanstichter ben, maar daaraan gerelateerde nieuwsartikelen mij om de oren vliegen. Ook blijkt dit uit internationaal onderzoek van Rutgers. Hoe kunnen we het tij...
Het is bijna weer zover: wekenlang zomervakantie. Het is een van de fijne dingen van werken in het onderwijs. Maar het vooruitzicht van die lange vakantie geeft ook een soort druk. Moet ik op vakantie? Als ik thuisblijf, wat moet ik dan allemaal doen? ...
Een beetje brak sta ik in de keuken van een van mijn beste vriendinnen als ik mijn telefoon hoor. De naam van mijn afstudeerbegeleider staat op het scherm. Vol paniek kijk ik naar mijn vrienden die mij verward aankijken. ‘Neem op!’ Trillend klik ik op ...
Als docent wil ik graag mijn vakkennis overbrengen op mijn studenten. Ik ben intrinsiek gemotiveerd om ze goed voorbereid de arbeidsmarkt op te sturen. Soms ben ik zo gedreven dat ik ze met hun snufferd in hun studieboek wil duwen. Maar dat gaat nogal ...
Mijn vorige blog ging over dat bijna iedereen weleens buiten de lijntjes kleurt. Ik vroeg letterlijk in dat blog ‘Wanneer komt mijn diskwalificatie?’ Diezelfde week is het gebeurd: Ik ben gecanceld. Ik was een avondje uit in Utrecht en had een bijeenko...
Recent woonde ik mijn inmiddels vijfde uitvaart in 2024 bij: de vader van mijn dierbare vriend K.J. Tijdens de uitvaart hoorde ik zulke mooie en leuke verhalen over hem, dat ik wenste hem langer en beter gekend te hebben. Hij sprak ook ooit één zinnetj...
Vorige week werden de resultaten van de Studentenwelzijnsmonitor 2024 bekendgemaakt. Het algemene welzijn was ietsjes gestegen ten opzichte van 2023: van een 6,2 naar een 6,3. Ik vind die krappe voldoende eigenlijk een prima cijfer voor welzijn. Want i...
‘In Rotterdam gebeurt het hè’, hoor ik zojuist de meest glimmende hippe yup zeggen die ik ooit heb gezien. Brrr. Afkeer en walging is wat ik voel. Oké dat is overdreven. Maar ik merk dat ik steeds meer mensen om mij heen hoor praten over Rotterdam also...
Afscheid nemen, het klinkt zo sereen en plechtig. Maar laten we eerlijk zijn, de weg naar een afscheid, en de reacties erop, kunnen net zo chaotisch en onvoorspelbaar zijn als Schiphol tijdens de meivakantie. Ik denk aan de verslagen schrik op het gezi...