Met mijn scriptiedeadline in zicht en weer een bijna afgerond studiejaar is het cliché toch helaas waar. De tijd gaat vreselijk snel. Eigenlijk heb ik er een hekel aan als mensen dat zeggen. Als kind vond ik al dat een jaar geleden gevoelsmatig heul er...
Michel de Montaigne schreef in zijn essay ‘over geuren’ dat als iets heel lekker ruikt, er eigenlijk een luchtje aan zit. Een essay uit de 16e eeuw, maar nog steeds herkenbaar. Al maanden betrap ik mezelf er namelijk op een nachtelijke hobby te hebben,...
Om mij heen veranderen langzamerhand veel jonge frivole mensen in burgerlijke stellen met een hypotheek. Soms met of zonder kinderen. Niks mis mee, zou je denken. Toch komt er een interessant fenomeen bij dit soort types om de hoek kijken. Zeer regelma...
Waarom doen goede makers soms zulke slechte dingen, en wat als je toevallig fan bent? Het valt me de laatste tijd steeds vaker op dat sommige grote spraakmakende artiesten een controversieel verleden hebben. En als ze dat nog niet hebben, hebben ze wel...
Soms komen herinneringen en inzichten langs als onverwachte visite. Nu een nieuw jaar is aangebroken reflecteer ik lichtgedwongen op de huidige stand van zaken des levens, of gewoon hoe het eigenlijk met me gaat. Ik denk aan mijn afgeronde hbo-opleidin...
Vorig jaar kocht ik een hysterische, bijna afzichtelijke nep-bontjas. Ik durfde ‘m nooit aan; hij was me te uitbundig. Het bleek een metafoor. Hij sprak me aan op de één of andere manier, ik ging voor de geföhnde ijsberen-look. Ik hou van hysterisch. M...
Nu de verkiezingen weer achter de rug zijn en mijn lievelingsmaand is gearriveerd, kan ik eindelijk stellen dat de winterhoogtijdagen in zicht zijn. Het niemandsdalletje november. Ik ben een mens van de winter, ik heb eerder een zomer- dan een winterdi...
‘Een atypische student’ werd ik genoemd. Ik stond aan het einde van de zomer op de borrel van mijn diploma-uitreiking. Een docent legde deze ongevraagde constatering zo, open en bloot op de statafel. Na vier jaar eindelijk mijn opleiding af...
Ik had me de vakantie toch iets anders voorgesteld toen ik zwetend wakker werd in het zuiden van Frankrijk. Geen wijn en kaas, maar honing en zakdoeken. Natuurlijk was ìk het die met koorts op bed lag. Mijn kostbare twee weken vakantie zijn voor meer...
Aan het begin van het jaar schreef ik vol optimisme over de positieve energie van de glasorgelman. Zo tegen het einde van het studiejaar en daarmee ook het einde van mijn hbo-loopbaan is er nog maar mondjesmaat sprake van die moedige blik. ...